Në errësirën e qetë të një mëngjesi pranveror, një telefon qëndronte nën ujërat e ftohta të lumit—ekrani i fikur, sinjali duke u shuar. Por deri në momentin e fundit, ai vazhdonte të bënte një përpjekje: të kërkonte ndihmë.

Në orën 03:57, pajisja bëri përpjekjen e fundit për të dërguar vendndodhjen. Sinjali nuk u dërgua kurrë. Ky moment besohet të jetë i fundit i jetës së të riut—një detaj që ka tronditur një komunitet të tërë.

Mbrëmjen e 22 marsit, ai kishte qenë me miq në një takim të zakonshëm. Para se të nisej për në shtëpi, i shkroi nënës se po kthehej me një shok. Një mesazh i thjeshtë: “Po vij së shpejti.”

Por ai nuk arriti kurrë.

Pak pas orës 04:20, policia gjeti një makinë të përmbysur në ujë pranë një lumi. Brenda nuk ndodhej ai. Filluan kërkimet intensive që zgjatën disa ditë, mes shpresës dhe ankthit të familjes.

Më 26 mars, kërkimet përfunduan me një lajm të rëndë: trupi i tij u gjet në lumë.

Një nga detajet më prekëse ishte telefoni i tij. Sipas analizave, ai kishte tentuar deri në fund të dërgonte vendndodhjen—një përpjekje e fundit për të arritur tek familja.

Ai përshkruhej si një i ri plot jetë, i dashur nga të gjithë dhe me plane për të ardhmen. Sot, vendin e tyre e ka zënë dhimbja dhe pyetjet pa përgjigje.

Hetimet vazhdojnë, ndërsa mbeten shumë paqartësi rreth asaj që ndodhi.

Ajo që ka mbetur pas është një mesazh i thjeshtë:
“Shihemi së shpejti.”

Dhe një sinjal që nuk mbërriti kurrë…