40 vite pas shpërthimit të tm errshëm bërthamor, zona ku ndalohet hyrja në Çernobil është kthyer në një laborator natyror. Ndërsa njerëzit u larguan, kafshët e egra u rikthyen, por ujqërit gri janë ata që po habisin shkencëtarët me “superfuqinë” e tyre të re.

Një popullatë që lulëzon në rrezatim

Në një zonë ku rrezatimi është vdekjeprurës, ujqërit jo vetëm që mbijetojnë, por numri i tyre është 7 herë më i lartë se në zonat e pastra përreth. Ata jetojnë, gjuajnë dhe shtohen në një mjedis që duhej t’i kishte zhdukur.

“Superfuqia” në ADN-në e tyre**

Një studim i fundit nga Universiteti i Princeton zbuloi diçka të pabesueshme pasi krahasoi gjakun e ujqërve të Çernobilit me ata të zonave të tjera të botës:

* Gjenet e ndryshuara: Shkencëtarët identifikuan mbi 3,000 gjene që sillen ndryshe tek këta ujqër.

* Mbrojtja ndaj k*ncerit: U zbuluan 23 gjene specifike të lidhura me k*ncerin, të cilat janë shumë aktive tek ujqërit e Çernobilit. Këto gjene u lejojnë atyre ose të mos preken nga k*nceri, ose ta përballojnë atë pa u dëmtuar funksionet e tyre jetësore.

Shpresa për mjekësinë njerëzore

Teoria kryesore është se 40 vite jetesë në një mjedis radioaktiv, duke ngrënë pre radioaktive, kanë detyruar ADN-në e ujqërve të evoluojë me shpejtësi.

* Shkencëtarët tani po bashkëpunojnë me biologët e k*ncerit për të kuptuar nëse ky mutacion mund të aplikohet në trajtimet e ka*ncerit tek njerëzit.

* Nëse zbulojmë se si këta ujqër e mbrojnë veten nga rrezatimi, mund të krijojmë terapi të reja që mbrojnë qelizat tona.

Një laborator i izoluar.

Zona e përjashtimit prej 4,200 kilometrash katrorë është kthyer në studimin më të madh aksidental në histori. Pa praninë e njerëzve, jeta po përshtatet në mënyra që nuk mendoheshin të mundshme në rrethana normale.

Kjo na tregon se natyra ka një forcë të jashtëzakonshme ripërtëritëse dhe se shpeshherë zgjidhjet për sëmundjet tona më të rënda fshihen në mënyrën se si jeta egër i mbijeton katastrofave tona.