Në vitin 1966, një fshatar nga Gadimja e Lipjanit, i quajtur Ahmet Asllani, doli në oborrin e shtëpisë së tij për të thyer gurë për ndërtim. Ai nuk e dinte se ajo ditë e zakonshme do të ndryshonte përgjithmonë jetën e tij dhe historinë e turizmit në Kosovë.
Duke hapur një gropë të vogël, ai vuri re një hapësirë të errët që dukej se nuk kishte fund nën themelet e tokës së tij.I shtyrë nga kureshtja, Ahmeti u fut brenda me një dritë të thjeshtë dhe mbeti i mrekulluar nga ajo që pa. Para syve të tij shfaqeshin kristale mermeri që shkëlqenin në errësirë, duke krijuar forma përrallore që njerëzit nuk i kishin parë kurrë më parë. Ishte zbulimi i Shpellës së Mermertë, një thesar nëntokësor miliona vjeçar që kishte qëndruar i fshehur fiks nën oborrin e shtëpisë së tij.
Lajmi për zbulimin e Ahmetit u përhap me shpejtësi, duke tërhequr shkencëtarë dhe eksplorues nga e gjithë bota. Edhe pse ai mund ta mbante këtë zbulim për vete ose të kërkonte përfitime të mëdha, Ahmet Asllani vendosi që këtë pasuri t’ia dhuronte shtetit dhe publikut. Ai u bë roja i parë i shpellës, duke e mirëmbajtur atë me dashuri për vite me radhë sikur të ishte pjesë e familjes së tij.
Sot, Shpella e Gadimes vizitohet nga mijëra turistë çdo vit, por pak prej tyre e dinë sakrificën dhe thjeshtësinë e njeriut që e gjeti. Ahmeti jetoi pjesën tjetër të jetës si një njeri modest, duke u treguar vizitorëve historinë e atij mëngjesi kur guri i parë u thye. Për të, pasuria më e madhe ishte krenaria që fshati i tij u bë i njohur në mbarë botën falë asaj grope në oborr.
Ky tregim është një dëshmi se thesaret më të mëdha shpesh fshihen në vendet më të papritura dhe zbulohen nga njerëzit më të thjeshtë. Ahmet Asllani mbetet një figurë e dashur për të gjithë ata që e njohën, si njeriu që e ktheu Lipjanin në një pikë referimi në hartën botërore.
Emri i tij do të jetë gjithmonë i lidhur me shkëlqimin e mermertë të asaj shpelle magjike.