Ishte ora 6:12 e mëngjesit kur David Norwell mbërriti në stacionin Harriate Central. Ai kishte ardhur më herët se zakonisht për të kapur trenin e qetë, ndërsa mjegulla dhe dritat e dobëta krijonin një atmosferë të çuditshme.
Platforma ishte pothuajse bosh, vetëm disa udhëtarë të përgjumur dhe zhurma e largët e trenave që afroheshin. Por diçka nuk shkonte⊠një tren ishte ndalur, por zona ishte e bllokuar pa asnjë shpjegim.
I shtyrë nga kurioziteti, Davidi u afrua dhe pa poshtë trenit. Aty⊠ishte një trup. Një burrë i shtrirë mes shinave, i palëvizshëm.
Ai dukej sikur po flinte â i kthyer nĂ« anĂ«, me duart poshtĂ« trupit. Nuk kishte gjak, nuk kishte shenja dhune⊠vetĂ«m njĂ« qetĂ«si e frikshme.Davidi u tĂ«rhoq i tronditur dhe thirri ndihmĂ«. Brenda pak minutash, siguria dhe emergjenca mbĂ«rritĂ«n dhe mbyllĂ«n zonĂ«n.
Trupi u konfirmua: mashkull, rreth tĂ« 40-ave. Pa dokumente, pa telefon, pa asnjĂ« gjurmĂ« identiteti. Madje edhe kĂ«pucĂ«t ishin tĂ« ndryshme â njĂ« klasike, njĂ« sportive e vjetĂ«r.Pamjet e kamerave zbuluan diçka edhe mĂ« tĂ« çuditshme. Burri ishte parĂ« njĂ« natĂ« mĂ« parĂ«, duke ecur pa drejtim nĂ« platformĂ«.
Ai u ul pranĂ« buzĂ«s sĂ« saj⊠por kurrĂ« nuk u pa duke kĂ«rcyer apo duke zbritur. Dhe megjithatĂ«, nĂ« mĂ«ngjes, u gjet poshtĂ« trenit â i paprekur. Rasti u mbyll shpejt. AsnjĂ« familjar, asnjĂ« pĂ«rputhje me persona tĂ« zhdukur. Shkaku i vdekjes: i panjohur.
Stacioni vazhdoi normalisht të nesërmen⊠por jo për Davidin. Ai nuk e harroi kurrë atë fytyrë të qetë dhe atë mister të pashpjegueshëm.
