Salla e gjyqit u ngrinë kur u lexua numri me zë të lartë.
Katërqind. Pesëdhjetë e dy. Vjet.
Një adoleshent, dikur vetëm një nxënës tjetër me plane të zakonshme, tani përballej me një dënim që shtrihej shumë përtej një jete të vetme. Familjet po shikonin. Gazetarët po mbanin shënime. Por një moment i qetë, pa fjalë, mes adoleshentit dhe të afërmve të tij, tha më shumë se çdo titull apo debat.
1 2