Fëmijët marrin shumë gjëra pozitive nga gjyshet dhe gjyshërit e tyre. Megjithatë, shkenca tregon se gjyshja nga ana e nënës ka zakonisht një rol më të madh dhe më të rëndësishëm sesa gjyshja nga ana e babait.

Një studim i kryer në Universitetin e Miçiganit në SHBA, që citon noa.al, tregon se fëmijët shpesh janë emocionalisht më të afërt me gjyshet nga ana e nënës, kalojnë më shumë kohë me to dhe marrin më shumë vëmendje dhe burime sesa nga gjyshet nga ana e babait.

Rendi i zakonshëm i “popullaritetit” për një fëmijë është ky: gjyshja nga ana e nënës, gjyshi nga ana e nënës, gjyshja nga ana e babait, gjyshi nga ana e babait.

Sigurisht, ka edhe përjashtime. Disa mendojnë se kjo diferencë lidhet me marrëdhënien mes prindërve dhe gjyshes, si edhe me atë se kush kujdeset më shumë për fëmijën.

Të tjerë besojnë se marrëdhënia mes një gruaje dhe vjehrrës së saj – gjyshes nga ana e babait – është shpesh e ndërlikuar, gjë që mund të pengojë lidhjen e gjyshes dhe gjyshit me nipërit e mbesat.

Afërsia është thelbësore

Nëse nuk ka afërsi mes vjehrrës dhe nuses, ka shumë gjasa që fëmija të ketë më pak afërsi edhe me gjyshen me të cilën nëna e tij nuk është e afërt. Natyrisht, studimet kanë identifikuar edhe shumë faktorë të tjerë që ndikojnë në afërsinë dhe marrëdhënien me gjyshet dhe gjyshërit.

Afërsia gjeografike është gjithashtu e rëndësishme, ndërsa faktorë të tjerë ndikues mund të jenë statusi i punës së gjyshes dhe gjyshit, shëndeti, gjendja ekonomike dhe personaliteti.

Çfarë tjetër ndikon në marrëdhënie?

Një tjetër variabël që ndikon në marrëdhëniet me gjyshet dhe gjyshërit është numri i nipërve dhe mbesave që ata kanë. Gjyshërit me shumë nipër e mbesa ka më pak gjasa të kenë kohë të mjaftueshme për secilin dhe të përkushtohen njësoj ndaj të gjithëve. Afërsia me gjyshet nga ana e nënës fillon herët, sepse ato ftohen më shpesh në sallën e lindjes.

Gjithashtu, ka më shumë gjasa që gjyshja nga ana e nënës të ndihmojë pas lindjes së fëmijës, çka e lehtëson krijimin e lidhjes së hershme me nipin ose mbesën. Gjyshërit që lidhen me nipërit e tyre që në moshë shumë të hershme kanë më shumë gjasa të thirren më vonë për t’u kujdesur për fëmijën dhe për t’u përfshirë në aktivitete të tjera që lidhen me të. Kështu, afërsia dhe lidhja mes tyre bëhet më e fortë dhe më e qëndrueshme.