Ai kishte ardhur në Itali si shumë emigrantë shqiptarë të tjerë, me shpresën për një jetë më të mirë, me punë të ndershme dhe sakrifica të përditshme. Pas gati njëzet vitesh emigrim, Fatmir Muslia, i njohur nga të gjithë si Fabio, ishte kthyer në një shembull integrimi dhe pune të ndershme në komunitetin ku jetonte.

Fabio nuk ishte thjesht një shofer kamioni. Me kalimin e viteve, ai kishte ndërtuar biznesin e tij, duke punuar si i vetëpunësuar, me mjetet e veta dhe me kontrata transporti për palë të treta. Udhëtimet e gjata, orët pa fund në rrugë dhe përgjegjësia e madhe ishin pjesë e përditshmërisë së tij. Ata që e njihnin e përshkruanin si korrekt, të përkushtuar dhe gjithmonë të gatshëm për të ndihmuar.

I integruar plotësisht në Altopascio, Fabio kishte fituar respekt jo vetëm nga bashkatdhetarët, por edhe nga vendasit. Ishte një njeri i thjeshtë, i qeshur dhe i dashur, i pranishëm në jetën sociale të zonës, ku njihej si një figurë pozitive dhe e besueshme.

Por kjo histori emigrimi, pune dhe integrimi u ndërpre në mënyrë tragjike. Një aksident i rëndë rrugor në autostradën A1, në zonën e Calenzanos, i mori jetën 48-vjeçarit, teksa ai ndodhej në timonin e kamionit të tij gjatë një udhëtimi pune. Përplasja me një automjet tjetër ishte fatale dhe nuk i la asnjë mundësi shpëtimi.

Lajmi u përhap shpejt dhe solli tronditje të thellë në komunitet. Miq, fqinjë dhe bashkatdhetarë u mblodhën pranë banesës së tij për të shprehur dhimbjen dhe për të qenë pranë familjes. Atmosfera ishte e rëndë, e mbushur me lot, heshtje dhe kujtime për një njeri që kishte ndërtuar gjithçka me punë dhe përkushtim.

Dhimbja më e madhe mbeti te familja e tij. Fabio la pas bashkëshorten, Blerinën, dhe dy fëmijët, Fabianon dhe Fabiolën, të cilët sot përballen me humbjen e një bashkëshorti dhe babai që ishte shtylla e familjes.

Ceremonia mortore u shndërrua në një moment reflektimi për të gjithë ata që e njihnin. Në varrezat e qytetit Tau, një numër i madh njerëzish i dhanë lamtumirën e fundit, duke nderuar jo vetëm jetën e tij, por edhe historinë e një emigranti që kishte arritur të ndërtonte dinjitetin e vet larg atdheut.

Humbja e Fatmir Muslias është më shumë se një aksident tragjik. Është historia e ndërprerë e një emigranti që kishte ndërtuar gjithçka me punë, ndershmëri dhe integrim, duke lënë pas një boshllëk të madh në familje dhe në komunitetin që e konsideronte një nga të vetët. /noa.al